Kupiłem tą gitarę zainspirowany stylem Johna Frusciante i jego Fenderem
z 1954. I jasne ktoś powie co za koncept, przecież to Squier. Jednak
przesiadając się z używanego Ibaneza GRX40 co mogę powiedzieć. Po
otwarciu pudełka otrzymałem pięknie zapakowaną gitarę. Dwutonowy kolor
Sunburst przepiękny (trafił mi się egzemplarz, w którym nie widać
łączenia na froncie). Lakierowana klonowa podstrunnica wyglądała jakby
przyklejono do niej folię ochronną, ale ten efekt to wysoki połysk
lakieru. Uchwyty paska przymocowane solidnie. Brzegi progów należycie
przygotowane, nic nie haczy. Wizualnie 10/10. Odczucia z gry, pierwsze
co uderzyło mnie po przetestowaniu bez podłączania nawet do wzmacniacza
to sustain, gitara wybrzmiewała, nie gasnąc po sekundzie jak moja
poprzednia. Lakierowana podstrunnica, wbrew różnym opiniom nie wpływa, w
żaden sposób na grę. Po podpięciu do wzmacniacza i uderzeniu pierwszego
akordu usłyszałem charakterystyczny twang, co zdumiało mnie w produkcie
o tej cenie. Tremolo po ustawieniu działa bezproblemowo. Opcjonalnie
można wymienić vintageowy docisk strun na rolkowy jeśli zamierzamy
trochę więcej eksploatować wajchę. Z pewnością dzięki tej gitarze
znacznie chętniej i częściej zabieram się do ćwiczeń i gry i gorąco ją polecam.
